Roślinne wspomagacze

Roślinne wspomagacze

Właściwa dieta, urozmaicone menu bogate w składniki budulcowe i regulatory… Co jeszcze możemy zrobić, by wspomóc zrastanie się kości po złamaniu? Z pomocą przychodzi wiele roślin. Dlaczego?

Zawarte w nich substancje mogą działać nie tylko przeciwbólowo, przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, ale też wpływają na nasze samopoczucie i gospodarkę hormonalną. Działają również ochronnie i tonizująco na organizm, ułatwiają przyswajanie składników budulcowych kości, a także wspomagają odbudowę i regenerację po złamaniu. Medycyna ludowa od wieków wykorzystywała właściwości lecznicze roślin i ziół jako panaceum na wiele różnych dolegliwości. Tak działają, m.in. kozieradka, kudzu, pokrzywa, bambus, lukrecja i wiele innych naturalnych substancji, o których przeczytacie poniżej. Nie jest łatwo samodzielnie dostarczyć sobie wszystkich składników roślinnych wspierających regenerację kości, choćby dlatego, że niektóre z nich nie rosną w Polsce, a tym bardziej odpowiednio zbilansować ich zawartość na naszym talerzu, dlatego warto poszukać preparatów, które mają optymalny skład dla zrastania kości.

BAMBUS

Bambus drzewo sięgające w naturalnych warunkach azjatyckich do nawet 40 metrów wysokości. Do celów leczniczych wykorzystuje się jego liście i łodygę.

Właściwości: Bambus jest naturalnym źródłem łatwo przyswajalnego krzemu - ważnego składnika tkanki łącznej. Wpływa on korzystnie na naczynia włosowate, zmniejszając ich przepuszczalność, przez co zapobiega powstawaniu siniaków. Utrzymuje prawidłową elastyczność naskórka i włókien kolagenowych w skórze. Utrudnia odkładanie się blaszek miażdżycowych na ścianach tętnic. Wykazuje silne właściwości przeciwzapalne i przeciwalergicznie oraz pobudza wzrost mięśni. Krzem jest też odpowiedzialny za elastyczność i wytrzymałość włosów i paznokci, a także kości. Minerał ten jest odpowiedzialny za ich wzrost i mineralizację. Ponadto krzem przyczynia się do zagęszczenia struktury szkieletu, czyli tzw. sieciowania tkanki łącznej.

Skład: krzem, żelazo, wapń, potas, jod, witaminy (głównie  C i D), tłuszcze, aminokwasy, enzymy, białko i fruktoza.

Zastosowanie: w kuchni świetnie sprawdzają się pędy bambusa np. do przygotowania dań kuchni azjatyckiej.

 

CISSUS QUADRANGULARIS

Cissus quadrangularis to roślina, która pomaga w utrzymaniu prawidłowej masy kości oraz przyspiesza gojenie po urazach szkieletu (złamania i pęknięcia kości). Znacząco blokuje kortyzol - hormon stresu, który z kolei odpowiada za blokowanie regeneracji tkanek. Podwyższony poziom kortyzolu spowodowany jest stresem, nieuchronnie pojawiającym się podczas traumy pourazowej. Zawiera również wapń, witaminę C, beta-karoten oraz niektóre flowonoidy, korzystne dla kości. Działanie prozdrowotne cissusa obserwuje się także u kobiet po menopauzie. Wykazano, że jego ekstrakty poprawiają mineralizację kości oraz przyspieszają regenerację pęknięć, zmniejszając tym samym czas rekonwalescencji o ok. 33%. Cissus zmniejsza też niekorzystny wpływ leków przeciwbólowych, często zalecanych przy złamaniach. Roślina wywiera istotny wpływ na odbudowę i wzrost kości. Korzystnie wpływa też na gromadzenie wapnia w kościach.

 

KOLCOROŚL

Kolcorośl zawiera bogaty zestaw witamin, polisacharydów, aminokwasów i innych substancji odżywczych o działaniu wzmacniającym organizm, wspomagających układ odpornościowy, które działają przeciwutleniająco. Hamują one wpływ wolnych rodników, opóźniając starzenie się organizmu. Prozdrowotne działanie kolcorośli porównuje się do żeń-szenia. Co ważne, kolcorośl nie ma działania toksycznego ani efektów ubocznych.

 

 

KOZIERADKA POSPOLITA

Kozieradka pospolita, zwana też koniczyną grecką, greckim sianem czy bożą trawką. Wyglądem przypomina koniczynę, a jej owocem jest długi strąk. Wydziela korzenny, nieco mdły zapach. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Do celów leczniczych wykorzystuje się jej nasiona.

Właściwości: wzmacnia organizm, uznaje się ją za naturalny anabolik, który powoduje powiększenie masy mięśniowej. Korzystnie wpływa na kości, stawy i mięśnie. Działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo oraz pobudza regenerację uszkodzonych tkanek, w tym kości po złamaniu.

Skład: Jest źródłem potasu, fosforu, wapnia i magnezu oraz saponin. Zawiera flawonoidy, cholinę, lecytynę, witaminy PP, F, D olejki eteryczne, a także witaminę A, B6 i C oraz niacynę i kwas foliowy.

To ciekawe! Saponiny, po spożyciu zostają przekształcone w testosteron. Dzięki przyjmowaniu saponin, poziom testosteronu może teoretycznie wzrosnąć nawet o 4 gramy na dobę, podczas gdy dzienna produkcja zdrowego dorosłego mężczyzny wynosi około 5 gramów. Wyprodukowany w ten sposób testosteron występuje w formie wolnej, czyli aktywnej.

Zastosowanie: W kuchni wykorzystywana jako przyprawa.

Do celów leczniczych stosuje się zmielone nasiona kozieradki. Można je zażywać jako środek wzmacniający (wymieszać 2 łyżki nasion kozieradki z 2 łyżkami konfitur lub miodu, jeść 2 razy dziennie po jednej łyżeczce w czasie posiłku).

 

KUDZU

Korzeń ołownika łatkowatego, rosnącego w Azji, głównie w Chinach, Japonii i Korei, a także w podzwrotnikowych i zwrotnikowych regionach Ameryki.

Właściwości: usuwa złogi w naczyniach krwionośnych, usprawnia przepływ krwi, działa przeciwzakrzepowo, hamuje agregację płytek krwi, zmniejsza lepkość krwi. Powoduje zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy, zwiększenie siły jego skurczu, a także chroni go przed uszkodzeniami. W ten sposób kudzu obniża ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Korzeń ołownika zwiększa też odporność i hamuje namnażanie się komórek nowotworowych. Wspomaga leczenie osteoporozy, a także reguluje poziom estrogenów, łagodząc objawy menopauzy.

Skład: nie zawiera białka ani cukrów prostych. Ma za to sporo skrobi, węglowodanów złożonych. Dlatego kudzu po zjedzeniu trawi się wolno i łagodnie podnosi poziom glukozy we krwi. Dzięki temu jest bezpieczne dla diabetyków. Bez obaw mogą po niego sięgać także pacjenci po złamaniach kości, zwłaszcza unieruchomieni. Kudzu nie powoduje bowiem przybierania na wadze w czasie odbudowy i regeneracji kości. Oprócz skrobi, kudzu zawiera: żelazo, wapń i fosfor, a także genisteinę, daidzeinę i izoflawonoidy.

Zastosowanie: W Polsce, kudzu można kupić w sklepach ze zdrową żywnością, wyglądem przypomina mąkę ziemniaczaną. Nie ma smaku i nie wpływa na smak potraw, do których jest dodawany. Kudzu można stosować jako zagęstnik do zup, sosów i deserów. Wystarczy pół łyżki stołowej na pół szklanki wody, by zagęścić 1-2 litry zupy. W połączeniu z agarem, kudzu ma właściwości ścinające i żelujące.

 

LUKRECJA

Lukrecja to bylina, która zawierają saponiny i glicyryzynę – 50 razy słodszą od cukru spożywczego. Kwas glicyryzynowy zawarty w lukrecji to substancja o działaniu wykrztuśnym i przeciwzapalnym, wykorzystywanym w leczeniu choroby wrzodowej. Lukrecja zwiększa też przyswajalność apigeniny.

 

 

 

MORINGA OLEJODAJNA

Moringa olejodajna, nazywana również „drzewem długiego życia” lub „cudownym drzewem”. Jest źródłem naturalnego wapnia pochodzenia roślinnego występującego wraz z naturalnym kompleksem mikroelementów, witamin, białek i enzymów poprawiających znacząco jego przyswajanie. Moringa jest stosowana tradycyjnie od wieków w medycynie wschodniej, skutecznie zapobiegając osteoporozie i wzmacniając kości.

Skład: Roślina jest źródłem wielu składników odżywczych. Owoce moringi są niskokaloryczne i dostarczają tylko 37 kcal/100 g. Zawierają: błonnik pokarmowy, magnez, potas i witaminę C. Liście mają więcej kalorii - 64 kcal/100 g. Dostarczają przede wszystkim wapnia, potasu, fosforu, witaminy A i C. Nasiona moringi są bogate w białko, tłuszcz, wapń, żelazo, fosfor oraz witaminę E.

To ciekawe: Wiele różnych części rośliny: liści, korzeni, kwiatów, nasion czy też owoców, wykorzystywano w celach terapeutycznych. Przypisywano im właściwości przeciwreumatyczne, bakteriobójcze, moczopędne, wykrztuśne, przeczyszczające, przeciwzapalne oraz pobudzające (3, 6). Wykorzystywano je w leczeniu astmy, kataru, zapalenia oskrzeli czy też cholery.

 

POKRZYWA

Popularny chwast i ceniona roślina ziołowa. Do celów leczniczych wykorzystuje się liście i korzeń. 

Skład: sok ze świeżych liści ma 10 razy więcej witaminy C niż cytryna. Zawiera też witaminę K, witaminy z grupy B, wapń, żelazo, magnez, fosfor oraz cynk. Oprócz tego wyciąg z pokrzywy zawiera naturalną krzemionkę, kwas krzemowy, a także fitosterole i substancje, które mogą bezpośrednio wpływać na wytwarzanie testosteronu.

To ciekawe! Fitosterole są prekursorami wytwarzania estrogenów i testosteronu. Regulują też wzajemny stosunek pomiędzy nimi. Zalecana dawka fitosteroli to 3-5 mg na kg masy ciała na dzień. Wyższe dawki fitosteroli sprzyjają wytwarzaniu estrogenów. Te zaś powodują wspomagają odkładanie się wapnia w kościach. Ale uwaga! - fitosterole w dawce powyżej 6 mg/kg masy ciała hamują wpływ testosteronu.

Zastosowanie: Młode listki pokrzywy można sparzyć i dodawać do sałatek czy jogurtów. Świeże i suszone ziele doskonale sprawdza się jako lecznicze napary i herbatki.

To ciekawe! Niedobór estrogenów (w okresie menopauzy) zakłóca blisko 400 przemian metabolicznych w organizmie, prowadząc m.in. do osteoporozy. Po 40. roku życia proces tworzenia kości słabnie i rozpoczyna się ich powolne niszczenie, spada też masa kości. Decydującą rolę w tym procesie odgrywają: osteoklasty, które rozpuszczają i wchłaniają starą kość oraz osteoblasty, które tworzą nową kość. Rocznie tracimy ok. 0,5 – 1% minerałów. Przy osteoporozie jeszcze więcej - ok. 2-5% rocznie. Skutkuje to większą szybkością rozpadu tkanki kostnej niż tworzeniem nowej tkanki kostnej.

 

SIEDMIOPALECZNIK BŁOTNY

To roślina różowata, bardzo znana na wschodzie Europy, zwana również sabielnikiem. Pomaga przywrócić i utrzymać prawidłowe funkcjonowanie stawów. Pobudza organizm do budowania zdrowej chrząstki stawowej i do wytwarzania odpowiedniej ilości płynu stawowego. Bardzo dobrze wpływa na tkankę kostną i stawową. Działa ściągająco, przeciwkrwotocznie, przeciwzapalnie. Chroni miąższ wątroby i ją odtruwa, wspomaga nerki i naczynia krwionośne. Działa przeciwutleniająco, ściągająco na skórę i błony śluzowe, obkurczająco na naczynia krwionośne.

Ciekawostka: Siedmiopalecznik może być stosowany również zewnętrznie do okładów na bolące kości i stawy.

 

SZPINAK

Liście szpinaku są naturalnym źródłem substancji, które zwiększają wydajność organizmu oraz zmniejszają zmęczenie. Korzystnie wpływają na wzrost wytwarzania testosteronu, który pomaga zwiększać masę kostną i wytrzymałość kości. Prócz tego fitoekdysteroidy zawarte w liściach szpinaku przyspieszają gojenie się ran i złamań kości oraz regenerację skóry. Działają profilaktycznie i wspomagają leczenie cukrzycy oraz obniżają poziom cholesterolu we krwi, działają przeciwmiażdżycowo i przeciwzakrzepowo. Substancje zawarte w szpinaku poprawiają funkcjonowanie układu nerwowego, chroniąc błony komórek nerwowych, stymulują regenerację wątroby uszkodzonej toksynami, alkoholem lub wirusowym zapaleniem oraz poprawiają funkcjonowanie nerek i serca, stymulują układ immunologiczny, pobudzając odporność na infekcje. Mają również silne działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwutleniające.

Uwaga! W okresie zwiększonego zapotrzebowania na wapń, należy zwrócić uwagę na ilość zjadanego szpinaku. Szpinak, zawiera szczawiany, które mogą utrudniać przyswajanie wapnia z posiłku, tak potrzebnego w czasie odbudowy kości.

 

TARCZYCA BAJKALSKA

Tarczyca bajkalska zwana również bajkaliną to roślina, która ze względu na swoje właściwości zdrowotne znalazła zastosowanie w tradycyjnej medycynie Dalekiego Wchodu. Nalewka lub napar z korzenia tarczycy bajkalskiej był stosowany m.in. w gorączce, chorobach wirusowych, alergii i astmie w Chinach i Japonii już setki lat temu. Substancje zawarte w wyciągach z korzenia tarczycy bajkalskiej działają przeciwzapalnie i zwalczają drobnoustroje. Poza tym wykazują właściwości przeciwnowotworowe i stymulują układ odpornościowy. Zawarte w tarczycy bajkalskiej flawonoidy prowadzą do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi i chronią komórki śródbłonka naczyń krwionośnych przed powstawaniem blaszek miażdżycowych. Wykazują również korzystny wpływ na płytki krwi, utrudniając ich agregację (zlepianie). 

Skład: flawonoidy - bajkalina, bajkaleina, wogonozyd i wogonina

To przykłady roślin, które wspomagają odbudowę i regenerację kości po złamaniu. Trudno więc zadbać o to, by wszystkie znalazły się w codziennym menu. Dlatego warto sięgać po odpowiednie suplementy zapewniające niezbędne składniki, w idealnych proporcjach.  Zapobiegną one ewentualnym niedoborom pokarmowym w okresie zwiększonego zapotrzebowania po złamaniu, a przede wszystkim wspomogą szybszy zrost i regenerację kości.

Przeczytaj także

Dieta po złamaniu – ważne zasady

Leczenie złamania kości to dla całego organizmu duży wysiłek, niekiedy wymagający kilkutygodniowego unieruchomienia. A to sprawia, że mamy wolniejszy metabolizm, zużywamy mniej energii i zaczynamy tyć. Po zdjęciu gipsu okazuje się, że ważymy więcej niż przed kontuzją. 

WIĘCEJ

Co po złamaniu, czyli jak regenerują się kości?

Niespodziewany upadek lub kontuzja może skończyć się złamaniem ręki lub nogi. W zależności od wieku osoby poszkodowanej i okoliczności, czasem pod wpływem niegroźnych pozornie zdarzeń dochodzi do złamania; dotyczy to zwłaszcza osób z zaburzeniami metabolicznymi czy osteoporozą.

WIĘCEJ

Odbudowę czas zacząć

Bez odpowiedniego budulca kości się nie zrosną. Dlatego po złamaniu trzeba zadbać, by w codziennym menu nie zabrakło: białka, wapnia, fosforu, magnezu oraz witamin C, D i K. Gdzie ich szukać?

WIĘCEJ
Bonactive complex

Bonactive Complex to suplement diety, którego składniki zostały dobrane tak by uzupełnić dietę w okresie rekonwalescencji organizmu, szczególnie po złamaniach kości.

Więcej o suplemencie